PARA BĘC

para bęc

siedzę sobie

bez ruchu przy tobie

ściana z szarym futerkiem

króliczy się 

od świąt nakładam na głowę 

uszy

coraz więcej przebrań 

na szczęście od

nowego roku

nic nie obiecuję 

mógłbym nic nie czuć 

przecież pożegnałem 

ostatnią

zaczarowaną rybkę 

jej popielniczka jest pełna 

zaciąganych łez

wyszczerbionego

dymu

pamiętam 

szewskie dłonie 

z ciepłowni 

klnące na czym świat