Tak ma być
O tej porze pusto, wywrotki głośne
kanciastych hulajnóg,
prawie przetrąciła żula.
Pod butem konduktora
wykluwa się premia.
Pyka kontrola, rzewne
nocne
dzień dobry.
Od głowy
do podkurczonego
ogona.
Co zrobi Panna, patrzy,
kiedy wytrzeszcz?
I jęk goryczy.
Bo zachwytów
nie ma.
O tej porze
układa się najwygodniej
przy jej
nagich plecach.
Najbezpieczniej,
za chwilę powieje,
zetnie
jesiennym chłodem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz